Er waren stukjes kibbeling van, ik meen, vishandel Ziegerink. Er waren borrelhapjes van de BikBar. Er werd gedronken. Er werd muziek gemaakt. Er werden toespraken gehouden. Er werd net gewerkt. Streekomroep ZO!34 was van de partij.

Met andere woorden: afgelopen vrijdag werd op het Marktplein in Emmen de recentelijk gerenoveerde muziekkoepel heropend. Onder druilerige omstandigheden, dat moet ook gezegd.

Formeel gebeurde het door de onthulling van een bordje waarop de geschiedenis van de koepel staat beschreven – wethouder Dewy Keen verzorgde deze plechtigheid door een rood doekje te verwijderen. Vervolgens kreeg Piet Naber van de Historische Vereniging Zuidoost‑Drenthe het woord om te vertellen over de moeizame aanloop naar de bouw van de koepel in de vorige eeuw.

Zo hoorden wij dat Emmen in de jaren dertig op zoek ging naar toeristische trekpleisters om meer ‘vreemdelingen’ naar Zuidoost‑Drenthe te lokken. De dierentuin was er nog niet, maar een plan voor een natuurbad was er wel. Om geld in te zamelen voor de bouw van een muziekkoepel besloot een speciale commissie een aantal concerten te organiseren, op verschillende locaties.

Die concerten – door harmonievereniging Euterpe, muziekvereniging Laus Deo en diverse koren – werden matig bezocht, waardoor de bouw met een substantieel gat in de begroting moest worden aanbesteed. Hoofdredacteur Ten Kate van de Emmer Courant, tevens bestuurslid de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) die ijverde voor meer vreemdelingen, sprak er in een commentaar schande van:

“Het Emmer publiek is niet zo muzikaal als men wel eens wil doen voorkomen, of het is muzikaal uit op een koopje. Want het zo ijverige muziekkoepelcomité is nu zo zoetjesaan al een paar jaar doende om het toch niet zo geweldige bedrag voor een koepel bijeen te brengen, en nog altijd is het daarin niet geslaagd.”

Na een kort applaus en het heffen van glazen deelde Leonie Pluyter van de Stichting Muziekkoepel Emmen mee dat anno 2026 een ‘keienfonds’ is ingesteld om geld bijeen te brengen voor toekomstig onderhoud. Dat van die keien verwijst naar boeren die in de jaren dertig met zwerfkeien afkomstig van hun akkers het fundament onder de koepel hebben gelegd.

Ook maakte zij bekend dat er geen structurele programmering is. “De koepel is van ons allemaal”, aldus Pluyter, die kenbaar maakte dat iedereen die wil optreden zich bij de stichting kan melden. De eerste ‘acts’ hebben dat inmiddels gedaan: tijdens het Uitfestival wordt volgende week in de koepel gedanst en in december strijkt de goedendoelenorganisatie Glazen Huis Emmen neer onder de rieten kap.

Speciaal voor kniesoren: de heropening ging gepaard met een klein incident. Piet Naber had een foutje ontdekt op de door wethouder Keen onthulde plaquette. Daar – en ook op de website – staat vermeld dat de koepel uit 1935 stamt. Maar blijkens een advertentie uit de Emmer Courant was het een jaar eerder.

Zoals gebruikelijk in Emmen tilde niemand er zwaar aan. De vergissing werd ‘een detail’ genoemd, vervolgens weggelachen en wordt misschien ooit een keer stilletjes gecorrigeerd.