Multikunstenaar Peter Veen stuurde er een die is gemaakt op Borkum, het Duitse Waddeneiland, met daarbij de aarzelende opmerking of het wel een muziekkoepel is. Die aarzeling is begrijpelijk, want het bouwsel oogt afgesloten, terwijl openheid juist een kenmerk van muziekkoepels is.
In dit geval is de geslotenheid te begrijpen. Wie een koepel in de nabijheid van het strand bouwt, loopt het risico dat-ie vol zand waait. Het is, naar mijn mening, sowieso onverstandig om een muziekkoepel op het strand neer te zetten. Niet eens zozeer vanwege de stijgende zeespiegel, maar vooral omdat zand en zeelucht slecht zijn voor muziekinstrumenten.
Ondertussen bevindt de koepel van Borkum – plaatselijk spreken ze van een Musikpavillon – zich al sinds 1911 op de boulevard.
Rob van Ruiten (een jongere broer van) stuurde een foto van een koepel in Elche. Waar dat ligt moest ik even opzoeken: in de provincie Alicante, in het zuidoosten van Spanje. Een korte zoektocht op internet leert dat deze quiosco de música, plaatselijk beter bekend als het Templet in het Parque Municipal, een reconstructie is van de kiosk die in 1970 werd gesloopt.
Voorts stuurde hij een foto van een koepel in Novelda, een Spaanse stad ‘waar moderne pracht en historische schoonheid samenkomen’.
Ook een muziekkoepel gespot? Mailen kan naar woestenledig@home.nl.
