Omdat ik toch in Den Haag was nog even naar het plaatselijke Kunstmuseum geweest. Voor de vrolijk makende toetjestentoonstelling en om New New Babylon: Visions for Another Tomorrow te zien. De toetjes kunnen nog tot eind oktober genoten worden. New New Babylon is eind augustus afgelopen.

Hoewel het museum laatstgenoemde tentoonstelling, die geinspireerd is op het visionaire project New Babylon (1956-1974) van Constant Nieuwenhuys (1920 – 2005), vergezeld laat gaan met een beloftevolle tekst (‘Waar zijn we en waar willen we naartoe? Zijn grote visies nog wel van deze tijd? Vanuit verbondenheid en zorg zetten makers de toekomst in een ander licht.’) heeft de expositie iets van een doordacht samenraapsel.

Het woord samenraapsel kan negatief opgevat worden, maar is hier niet per se zo bedoeld. New New Babylon laat zien dat in de hoofden van kunstenaars nog steeds alles mogelijk is. Ze kunnen tonen wat er (nog) niet is. Zo bouwde Afra Eisma bijvoorbeeld de knap gemaakte, zeer lieflijke droomwereld Gallop along met een hoog knuffelgehalte, zo schijnbaar zoet dat het argwaan wekt – bij mij althans, een kijker die zijn geld verdient door ‘de zaak’ te wantrouwen.

Waar ik sterk op aansloeg, mocht het u interesseren, was werk van Edwin Zwakman getiteld Greenhouse night en Greenhouse day. Volgens het begeleidende tekstbordje ging het om ‘Inkjet Diasec’, een methode waarbij prints met behulp van een verlijmingsproces worden getoond achter plexiglas, wat een mysterieus effect sorteert.

Bij mij, opgroeid tussen de kassen, gebeurde nog iets anders. De kunst van Zwakman, die vertelt over de mogelijkheid om op industrieel niveau in kassencomplexen groenteteelten mogelijk te maken, wekte de suggestie dat het mogelijkheid moet zijn om het zogeheten Westland naar de Noordzee te verplaatsen zodat in het overbevolkte Zuid-Holland enorme ruimte ontstaat voor het oplossen van de woningnood in Nederland.

Nog voor ik dit idee kon bepleiten bij een van de 54 partijen die willen meedoen aan de komende Tweede Kamer-verkiezingen stuitte ik in een andere zaal op een aandachtstafel van de Ambassade van de Noordzee. Daar werd gepleit voor een radicale herziening van onze relatie met de zee en wel zo dat de Noordzee van zichzelf is, met als bijkomend gevolg dat het menselijk handelen zoveel mogelijk moet worden tegengegaan.

De toekomst zit vol tegenstrijdigheden. Dat staat vast.