Iets meer dan een maand na dit bericht hebben we huiskat Winky (2008 – 2015) begraven. Het ging niet langer.
Zijn laatste dagen sleet Winky, bang voor alles, zelfs voor zijn prakkie, zichzelf verwaarlozend onder een kast. Vanmorgen brachten we hem, zacht miauwend, naar de dierenarts voor een verlossende spuit.
Hoewel we ons bijna hadden verslapen en Winky vervolgens even zoek bleek, ging het er relatief ontspannen aan toe. De dienstdoende arts, die hem opvallend genoeg steeds als een 'zij' behandelde, bevestigde bij de laatste controle 'dat het inderdaad beter was zo'.
Nu rust Winky op de dierenbegraafpaats in onze tuin, vlakbij Pip de kat, Fiep het konijn en Knijster de rat. Onder een stemmig grafstuk dat aanvankelijk bedoeld was voor de verhoging van de feestvreugde binnenshuis.
