Over kunst en cultuur (in Drenthe en daarbuiten)

Jaar: 2009 (Pagina 2 van 40)

Kerst in Drenthe met de Want2Swing Bigband

W2SBB Kerstliedjes in de Drentse taal, voor de kijkers van RTV Drenthe is het niets nieuws meer. Vooral dankzij het stemmige televisieprogramma Hillege Daag waarbij onder anderen Daniël Lohues heeft laten zien én vooral horen dat de zogeheten 'mooiste tijd van het jaar’ in het Nedersaksisch kan worden bezongen zonder dat het ook maar een moment oubollig hoeft te worden.

 

Vorig jaar werd die traditie overtuigend voortgezet door de Want2Swing Bigband (foto: Karen Baard-De Bloois). Het gezelschap rond muzikaal leider Marco Kerver komt nu met het elegant gearrangeerde album Want2Swing Goes Christmas en een kleine, gelijknamige theatertour die langs Roden, Emmen en Assen voert.

 

Steeds voert de band een bijna twee uur durende voorstelling op rond een acteur – Emil Klok – die een poging doet het kerstverhaal voor te lezen, maar vooral heel veel muziek. In het Drents uiteraard, maar ook in het Nederlands en het Engels.

 

De aanzet voor Want2Swing Goes Christmas werd gegeven door zangeres Marike Schepers tijdens een repertoire-brainstorm van de bigband. "Niet iedereen houdt er van, maar zij liet zich ontvallen kerst erg leuk te vinden", memoreert artistiek en zakelijk leider Arjen Snijder. "Waarop wij ons hardop afvroegen of je wel mensen kunt vinden die in zo’n drukke periode op een podium willen staan. Marike bleek niet de enige te zijn. Toen zijn we gaan werken aan geschikte nummers."

 

Had het optreden tijdens Hillege Daag nog veel weg van een stemmig televisieconcert, in de theaters wordt groots uitgepakt. Snijder: "Zo brengen we veel meer liedjes, allemaal eigen repertoire. Marjolein Scherphuis heeft een script geschreven waarin verteller Emil Klok een belangrijke rol speelt. We hebben de beschikking over een technisch team en iemand aangetrokken voor het lichtontwerp. Op het podium staan straks zo’n twintig man, maar de club is behoorlijk omvangrijk geworden."

 

Blikvangers van Want2Swing zijn de zangeressen Margot Kriek, Marike Schepers en Martijje Lubbers. Laatstgenoemde presenteerde eerder dit jaar de Drentstalige jazzcd Drezz. Gaat iedereen het zingen in het Drents zo goed af? Snijder: "Martijje dus wel. Maar Margo is er eigenlijk geen liefhebber van, die zingt liever in het Engels. Marike zit daar een beetje tussenin. Toen we als bigband voor het eerst een Drentstalig nummer in het repertoire wilden opnemen, werd er door sommige musici nog flink gezucht."

 

Inmiddels is de stemming definitief omgeslagen. Juist dankzij het Drents lukt het gezelschap zich te onderscheiden. "Dat merkten we bijvoorbeeld toen we onze show bij theater De Muzeval in Emmen aanboden. Die hadden ons bij Hillege Daag gezien", zegt Snijder. "Afgelopen week heeft Jacques Tichelaar als commissaris van de koningin in Drenthe onze cd in ontvangst genomen. Het enthousiasme is opvallend groot. Nu willen we met ons regionale product ook wel nationaal."

 

Optredens

 

‘Want2Swing Goes Christmas’: 13/12 in De Winsinghhof in Roden. Aanvang 15.00 uur, entree €19. 19/12 in De Muzeval in Emmen. Aanvang 20.15 uur, entree €17,50. 20/12 De Schalm in Assen. Aanvang 15.00 uur, entree €12,50. Zie ook www.want2swing.nl

Dwarsligger – gadget of een blijvertje?

Dwarsligger We maakten er al eerder melding van, maar nu heeft Woest & Ledig dan eindelijk een écht exemplaar mogen ontvangen van de veelbesproken Dwarsligger. Uitgeversconcern NDC/VBK stuurde de Psalmen in het nieuwe boekformaat. Afgelopen dagen hebben we ‘m op vier verschillende plekken getest: thuis op de bank, in bed, in de trein en op het werk.

 

Om met het laatste te beginnen, waarbij de vinding van uitgeverij Jongbloed door verschillende collega’s werd beoordeeld, het bleek niet eenvoudig om duidelijk te maken wat de Dwarsligger nu zo veel beter maakt dan een, bijvoorbeeld, pocket. Met andere woorden: de revolutie kan eenvoudig over het hoofd worden gezien.

 

Terwijl de bladspiegel wel degelijk anders is. En de rug van het boekje niet verticaal, maar horizontaal in de hand ligt. Het formaat is ook kleiner: Psalmen past in de broekzak. Wat overigens niet is aan te bevelen. Het boekje is dusdanig fraai vormgegeven, dat het zonde zou zijn er slordig mee om te springen.

 

Maar wat is nu het precies verschil?

 

Het zit in het feit dat de Dwarsligger, anders dan een pocket, niet dichtklapt als je ‘m neerlegt. En, dat moet ook gezegd, in bed leest hij werkelijk uitstekend. De linker- en de rechterpagina zijn vervangen door een boven- en een onderpagina, beide zijn in lighouding zeer goed te lezen.

 

De claim dat de Dwarsligger een uitkomst is voor mensen die staand willen lezen in een overvolle trein, tram of metro, valt echter te betwisten. Je hebt dezelfde twee handen nodig om een bladzijde om te kunnen slaan als bij een normaal boek.

 

Uitgever Hugo van Woerden vertelde in Dagblad van het Noorden dat in twee maanden 150.000 Dwarsliggers zijn verkocht. Dat is een flink aantal, zeker gelet op de prijs van 12 euro 50 per stuk en op de twintig titels die nu beschikbaar zijn. Allemaal in dundruk, waardoor het boekje lekker klein kan blijven. Vraag is natuurlijk hoe de oude Russen eruitzien als Dwarsligger, of anders de Bijbel.

 

Is het een gadget of een blijvertje? Woest & Ledig kan zich niet voorstellen dat de Dwarsligger het boek van de toekomst is – dat wordt een groot uitgevallen mobiele telefoon, of een kleine e-reader. Maar leuk is het wel, deze vinding. Zie ook www.dwarsligger.nl/

 

’Een goede dj herken je aan het publiek’

ArsanioWiet Na een reeks voorronden vindt zaterdag 12 december in Club Diana in Assen de finale plaats van de contest ’Beste DJ van Drenthe’. Organisator Arsanio Wiet van Swizz Entertainment uit Dedemsvaart legt uit.

 

Een wedstrijd voor dj’s?

 

"Ik ben acht jaar portier geweest bij Takens in Balkbrug en een paar jaar geleden zelf als dj begonnen. Toen merkte ik hoe lastig het is om er als onbekende dj tussen te komen. Ook al ben je nog zo goed, je krijgt niet zomaar de kans ergens te draaien. Meestal is het een kwestie van bekendheid. Deze contest is bedoeld om onbekende dj’s op weg te helpen. Het is begonnen met een contest in Overijssel. In Drenthe doen we het nu voor het eerst."

 

Er zijn al veel dj-wedstrijden. Wat maakt jullie contest anders?

 

"De bestaande wedstrijden richten zich meestal op één genre: hiphop, house, techno of hardstyle. Ons concept doet denken aan So you think you can dance?. We werken met verschillende genres en hebben juryleden met verschillende achtergronden. De criteria staan vast: creativiteit, originaliteit, crowd control, mixtechnieken, muziekkeuze."

 

Geen turntablism?

 

"Een dj die zich bezighoudt met turntablism zal op techniek veel punten scoren. Net zoals iemand die er in slaagt om vader Abraham in Tiësto te laten overgaan het goed zal doen bij originaliteit. Maar iemand die van 60 beats per minuut overschakelt naar 150 bpm, doet meestal iets fout. Een goede dj zorgt voor een volle dansvloer – dat is overigens wat anders dan een volle discotheek. Een goede dj herken je aan de tevreden gezichten in het publiek."

 

Is er dj-talent in Drenthe?

 

"Je hebt veel musea in Drenthe, maar niet zoveel clubs. Het talent is daardoor niet goed zichtbaar. Maar in de voorrondes zat iemand die pas twee maanden draaide en iedereen wist te verrassen. Het is er dus wel."

 

Wie staan er in de finale?

 

"Zyris uit Gieterveen, Mondo Bizarro uit Hoogeveen, The Prostitute uit Assen, Steve P. uit Assen en Homeboy uit Nieuw-Weerdinge. Techno, electro en veel hardstyle. Veel dance in Drenthe, en geen hiphop. Waarschijnlijk heeft dat ook te maken met de inschrijvingen. Het aantal in Drenthe was niet zo heel groot: 24. Dat is één van de redenen dat we de wedstrijd volgend jaar niet per provincie, maar per regio organiseren. Drenthe wordt dan samen met Groningen en Friesland één regio."

 

Hoe is het met je eigen dj-carrière?

 

"Door de organisatie van deze wedstrijden is dat op het tweede plan beland. Heb je een plek om te draaien voor mij?"

 

Finale

De finale van Beste DJ van Drenthe wordt 12 december gehouden in Club Diana is Assen. Aanvang 22.00 uur, entree € 5. Zie ook www.wieisdebestevandrenthe.nl

 

Bennie Roeters over de Russen en de Groningers

BennieRoetersCorne “Groningers hebben een geheim”, zegt Bennie Roeters (foto Corné Sparidaens) aan een tafeltje in een overvol café in de Groninger binnenstad. En hij kijkt er wat moeilijk bij. “Ik weet niet wat het is. Het zit, denk ik, in de taal. In het verschil tussen wat ze zeggen en doen, misschien. Vergelijk het met mensen in Amsterdam. Die zeggen soms meer dan ze doen. Hoe dan ook, bij Groningers heb je altijd het gevoel dat er dat er nóg iets is. Iets wat zich niet laat definiëren.”

 

Roeters (Uithuizen, 1952) was een jaar of 25 toen hij Groningen verruilde voor het Westen. Hij ging er aan de slag als scenarioschrijver voor film en televisie, maar knipte de banden met Noorden nooit door. Vorige week was hij weer even terug voor de promotie van Gagarins engelen, een roman waarin het communisme belangrijke rol speelt en de hoofdpersoon, Roelf Mik uit Nieuw-Scheemda, slachtoffer wordt van de ongrijpbare machinaties van de Koude Oorlog.

 

Mik is losjes gemodelleerd naar Kurt Stek, uit De Graanrepubliek van Frank Westerman. Net als Stek reist Mik op jonge leeftijd af naar de Sovjet-Unie, op dat moment een wereldmacht vol veelbelovende ontwikkelingen. “Het is geen afrekening met het communisme”, waarschuwt de schrijver. “Mijn roman gaat meer over de vraag of het leven bepaald wordt door een systeem – een politiek systeem, een religieus systeem – en in hoeverre je je daar aan kunt onttrekken.”

 

Roeters raakte gefascineerd door de Sovjet Unie toen hij als kind aan de Korreweg in Groningen woonde. “Ik sliep met mijn broer op één kamer. Op een avond vertelde hij over het bestaan van een ijzeren gordijn en over een land met drie soorten vrouwen: hordeloopsters met enorm lange benen, potige vrouwen die wijdbeens op de grond stonden en enorme oorvijgen konden uitdelen, en ronde moedertjes die je kon afpellen waarna er een ander vrouwtje tevoorschijn kwam.”

 

Jaren later besloot Roeters zelf achter het ijzeren gordijn te gaan kijken. Geïnspireerd door berichten over de vakbeweging Solidarność reisde hij in 1980 naar Polen. Negen jaar daarna, in 1989, bij de val van de Muur in Berlijn, bezocht hij Oost-Duitsland. Nog weer later volgde ook Rusland. “Door de verhalen van mijn broer, maar ook door wat ik nu weet van het nazisme en communisme, was het zeer opwindend om daar rond te kijken. Ik moest voortdurend denken aan wat Armando ooit een schuldig landschap heeft genoemd.”

 

In Gagarins engelen wordt hoofdpersoon Roelf Mik, zoon van een Groninger communist, in 1967 tot zijn verrassing uitgenodigd om in de Sovjet-Unie de vijftigste verjaardag van de revolutie mee te maken. Eenmaal in Moskou raakt hij de ene na de andere reisgenoot kwijt en blijkt hij opgenomen in een programma met moeilijk te doorgronden doelen. Mik probeert zich te bevrijden, met alle gevolgen van dien.

 

GagarinsEngelen Gagarins engelen leest als een spionageverhaal én een thriller, maar is in feite een ontwikkelingsroman. “De Graanrepubliek is een inspiratiebron, maar ook A spy who came in from the cold van John le Carre en Kinderen van de arbat van Anatoli Rybakov”, vertelt Roeters over zijn inmiddels derde roman. “In mijn vorige boek zitten elementen uit een soap. Ik wilde nu eens een verhaal schrijven met een klassieke opbouw, lezers meenemen naar een onbekende wereld.”

 

Kort na de publicatie van zijn boek ontdekte Roeters tot zijn verrassing iets dat hij tijdens het schrijven van Gagarins engelen nog niet had gezien. “Net als aan Groningers, kleeft er ook aan de Russen iets geheimzinnigs. Het heeft er mee te maken dat ze zich beide niet snel bloot geven, of misschien zelfs niet willen bloot geven. Het is als bij de babuschka’s. Net als je denkt te weten hoe het zit, blijkt er weer een andere laag onder te zitten.”

 

Boek

 

Gagarins engelen van Bennie Roeters is verschenen bij uitgeverij Anthos. Prijs: 18,95 (224 blz). eerder verschenen van zijn hand de romans ‘Het fins plot’ en ‘De verstopte stad’. Zie ook www.bennieroeters.nl

 

Vonne van der Meer in De Literaire Hemel

Vonne van der Meer en Nina Werkman zijn 11 december te gast in De Literaire Hemel in Amen. Van der Meer is uitgenodigd op basis van haar recent verschenen verhalenbundel December en de roman Zondagavond, over geloof, ongeloof en zingeving. Nina Werkman schrijft gedichten in het Nederlands en Gronings. Eerder dit jaar verscheen haar bundel Wizzelbörg en onlangs volgde de Nederlandstalige bundel Antidata. Voorts vertelt Suzanne Rohde over dichter Fritzi Harmsen van Beek; Rohde raakte als buurvrouw in Garnwerd bevriend met Harmsen van Beek. De presentatie is in handen van Annette Timmer en Albert Haar. Marian Kramers (viool) en Simone Arts (piano) verzorgen de muziek. Aanvang is 20.30 uur, entree €9,50.

Over de dagboeken en essays van C.O. Jellema

EenOpenPlek Bij de verschijning van het Verzameld werk van C.O. Jellema, kondigde zijn literaire erfgenaam het al aan. Na de gedichten en essays zou Gerben Wynia graag ook de dagboekaantekeningen en ongepubliceerde essays van Jellema publiekelijk willen maken. Deze herfst is het zover. Bij uitgever Querido is het kloeke Een web van dromen verschenen, terwijl uitgeverij kleine Uil afgelopen zondag de essaybundel Een open plek presenteerde.

 

Is de nieuwe greep uit de schatkist van de voormalige universitair docent Duits in Groningen ook voor niet-fans de moeite van het lezen waard? Het antwoord op die vraag is een ietwat aarzelend ‘ja’. Waarbij de aarzeling vooral betrekking heeft op de dagboeken zoals bijeengebracht in Een web van dromen. Vooral het eerste deel, tot het begin van de jaren zeventig, is ronduit prachtig omdat het klassieke dagboekaantekeningen betreft. Later noteert Jellema vooral (angst)dromen.

 

Het lezen in het dagboek van een ander geeft altijd een dubbel gevoel: je wilt het wel weten, maar snapt ook dat de aantekeningen niet bedoeld zijn voor publiek gebruik. Jellema begon in 1960 een dagboek als zelfgesprek, om grip te krijgen op zijn eigen bestaan. Normaliter is dat al een flinke opgave, maar in zijn geval extra lastig vanwege de worsteling met homoseksualiteit en het vinden van een geschikte partner.

 

Zeker in de jaren zestig beschrijft hij zijn (liefdes) leven als ronduit tragisch, alsof het aan hem voorbijgaat. Dat laatste zit ook in zijn dichterschap. Tegenwoordig beschouwen we Jellema als een unieke dichter, als iemand met diepte en elegantie. Maar tijdens zijn leven wordt hij gezien als a-modieus. Begin jaren tachtig is zijn naam zelfs uit de overzichten met schrijvers en dichters verdwenen. Gaandeweg berust hij in die positie, lezen we, zonder overigens concessies te doen. Hij zoekt zijn eigen weg en vindt die ergens in de buurt van Rainer Maria Rilke en J.A. Dèr Mouw.

 

EenWebVanDromen De dagboeken tonen Jellema als een jongen die in de mist aan de kant van het veld naar het spel kijkt. Iemand die het kabaal van het moderne leven niks vindt en om die reden tot over zijn oren verliefd wordt op het Noord-Groningen rond Leens. Een man die zijn eerste grote liefde moet laten lopen en pas veel later zijn tweede grote liefde tegenkomt. En dan zijn er nog de problemen met zijn dominante moeder, een dochter van een herenboer die het in de ogen van de zoon te hoog in haar bol had.

 

Maar ondertussen: wat kon hij prachtig schrijven. Welk een grandioos vermogen om delicate zaken en universele intimiteiten onder woorden te brengen. Vertelt Jellema in de essays in het Verzameld werk fijnzinnig over zijn inspiratiebronnen (klassieke en romantische Duitse dichters, het Groninger landschap, mystici) de bundel Een open plek ligt in het verlengde daarvan. Gerben Wynia noemt ze autobiografischer, maar dat valt wel mee.

 

Los van alle schitterende notities, doorleefde observaties en erudiete opstellen reist uit deze verzameling geschriften toch een wat tobberig beeld op van de mens Jellema. Word toch eens kwaad, lach er eens om, zet het op een schreeuwen – zou je hem af en toe postuum willen toebijten. Een biografie zal moeten uitwijzen of Jellema inderdaad een fraaie treurwilg was.

Voor die aanname zijn gedichten, essays en deze dagboeken vooralsnog een te beperkte bron.

 

Boek: Een web van dromen. Dagboeken 1960 – 2003. Auteur: C.O. Jellema. Bezorging: Gerben Wynia. Uitgever: Querido. Prijs: €24,95 (500 blz.) Boek: Een open plek. Essays. Auteur: C.O. Jellema. Bezorging: Gerben Wynia. Uitgever: kleine Uil. Prijs: €17,50 (128 blz.)

Smartlappen onder het mes in Kunsthuis Syb

Luijendijk_Colder than ice(video,2009) Performancekunstenaar Gerwin Luijendijk (foto) en film- en tekstkunstenaar Kathrin Maria Wolkowicz presenteren vanaf 13 december in Kunsthuis Syb in Beetsterzwaag de resultaten van hun onderzoek naar de smartlap. De afgelopen weken bestudeerden zij daartoe songteksten, videoclips, foto-shoots en het imago van het smartlapgenre om vervolgens de afzonderlijke eigenschappen in te zetten voor nieuwe producties.

 

Voor hun onderzoek stelden Luijendijk en Wolkowicz zich vragen als ‘Wat er gebeurt als je geluid scheidt van beeld?’, ‘In hoeverre is muziek nodig om betekenis te genereren?’, ‘Wat is performance voor de camera? en ‘Hoe beïnvloedt achtergrond de performance?’  De smartlap werd daarbij opgevat als ‘een boodschap over hoop, verlangen, onbeantwoorde liefde en verlies, verpakt in een universele taal die iedereen begrijpt’.

 

De presentatie van het smartlaponderzoek is zondag 13 december om 16.00 uur aan de Hoofdstraat 70 in Beetsterzwaag. Daarna volgt tot en met 3 januari een raampresentatie. Zie ook www.kunsthuissyb.nl.

Richard Vis opent voor Brainpower

Richard Vis, afgelopen jaar winnaar van de Drentse Kunstbende in de categorie taal, geeft vrijdag 4 december een gratis toegankelijk optreden in De Tamboer in Hoogeveen. Zijn optreden gaat vooraf aan de theatershow Mijn Manier van Brainpower en dj TLM. Aanvang is 19.45. Vis brengt ’spoken word’, een mix tussen taal en hiphop.

Kinderen luistert! Bas Haring stelt vragen

WaaromBasHaring Over timing gesproken. Luisterwijs komt op de valreep voor Sinterklaas met een hoorcollege voor kinderen over vragen stellen. Filosoof Bas Haring, verbonden aan de universiteit Leiden en bekend van zijn ‘mediaoptredens', zette zich achter de microfoon voor uitleg over het nut van deze bezigheid en doet dat aan de hand van de alledaagse kinderpraktijk.

 

"Het is belangrijk om vragen te stellen, omdat we vaak denken de antwoorden te weten, terwijl we stiekem die antwoorden helemaal niet zeker weten", begint Haring. "Je moet niet denken dat als je een vraag stelt, je ook op zoek moet naar het antwoord. Dat mag heus iemand anders doen. Het stellen van vragen is leuk zat en wat mij betreft goed genoeg."

 

En dan komen ze, de vragen die Haring zich stelde toen hij zelf kind was. Zoals ‘Voor wie is het erg als de panda uitsterft?', ‘Is vuilnis in het bos erg?', ‘Spreekt de juf of de meester altijd de waarheid?', ‘Wat te doen met kinderlokkers?' En inderdaad, tijdens het college zijn de antwoorden eigenlijk niet zo heel belangrijk. Het gaat om de weg, niet om het bestemming. Ook bij kinderen.

 

Leerzaam is het ondertussen wel, vooral als Haring antwoord probeert te vinden op de vraag ‘Wat is onkruid?' Iets wat niet makkelijk is vast te stellen. "Het verschil zit in wat je wel en wat je niet wilt", doceert Haring. "Als je brandnetelthee wilt zetten, zijn brandnetels geen onkruid. Heel lang heb ik mijn klasgenoten niet doorgehad als ze over onkruid spraken. Maar eigenlijk denk ik dat ik er langer over nagedacht heb dan mijn klasgenoten."

 

En dan komt het: "Als je een keer iets niet begrijpt, en je klasgenoten wel, dan hoeft dat helemaal niet te betekenen dat je minder slim bent dan je klasgenoten. Misschien wel het tegenovergestelde, misschien ben je wel slimmer door iets niet te begrijpen, want misschien is het wel heel moeilijk om te begrijpen."

 

Daar knapt een mens van op.

 

Hoorcollege 'Waarom?' door Bas Haring. Luisterwijs junior (1-cd).

Ragebollen dingt naar titel Beste Dialectact

De Ragebollen en TuneBone vertegenwoordigen respectievelijk de provincies Drenthe en Groningen tijdens het Dialectpop Festival op 19 december in Heinkenszand, Zeeland. Zowel Ragebollen als TuneBone maakt boerenrock.

 

De twee bands strijden met nog achttien andere acts om de titel Beste Dialectact 2009, een initiatief van de Stichting Nederlandse Dialecten en Streektalen. Het is de tweede keer dat het Dialectpop Festival wordt gehouden. In 2008 ging de titel naar Van Wieren uit Friesland.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2026 Woest & Ledig

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑